On beş yıldan fazladır bisiklet turculuğu yaparım İvrindi’den çok geçmişliğim var ama
ilk defa konakladım.Bu konaklama Egenin Kışı turuma denk geldi,iyi de oldu.Dün Gökkemer Kayası gezim aklımda kalacağıma gör,hem de vakit geçirmeden gör cinsdendi.Gerçekten doğanın bir oluşum harikasına denk geldim.Sonra ilk defa geceleme şerefine nail olduğum İvrindi’de kısa da olsa kültür turu yapıp apartta geceledim.İvirindi’de otel bulamazsınız onun yerine 4-5 tane apart var,eh fenada sayılmaz,fiyatları da makul,işte o makul apartlardan birinde kaldım.Şimdi gelelim bugün yapacaklarıma,bol bol köy yollarında yol alıp benim favori yerlerimden birinde geceyi geçireceğim.Merak ediyorsanız takipte kalın derim.
3.Gün 12 Aralık 2025 İvrindi-Savaştepe-Sevişler:
İvrindi Sabahı.
Ben geceyi apartta sıcacık ortamda geçirdim ama dışarısı hiç de öyle değil,sis ve soğuk birbirini tamamlıyor.Bu soğuk sabaha 06:30 gibi uyanıp kahvaltımı yapıp eşyalarımı bisikletime yükledim.İvrindi daha yeni yeni hareketlenirken ben de 08:15 gibi meydana
çok yakın bulunan apartımdan ayrılıp yola revan olmadan önce İvrindi ayrılık fotoğrafı almayı unutmadım. Bu fotoğraf ile birlikte İvrindi’ye veda ederken bir daha hatırlayalım istedim.
İvrindi:Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Kelle peyniri ve loru ile ünlüdür. Doğuda Savaştepe ilçesi, güneydoğuda Manisa ve güneyde İzmir illeri, güneybatıda Burhaniye, batıda Havran ve kuzeyde Balya ilçeleri, kuzeydoğuda ise Balıkesir’in merkez ilçelerinden biri olan Altıeylül
ile çevrilidir.
Veda seremonisinden sonra İvrindi dışına çıkıp Bergama yönüne dümen kırdım.
Hava sisli ve soğuk,kendimi ısıtacak tarzda yol alırken yolun yeni yapıldığı dikkatimi çekti.
İyi olmuş derken bir kaç yüz metre sonra eski yoldan devam edince daha yapım aşamasında olduğunu anladım.
İvrindi-Bergama yolunda hafif yükseltili 4 kilometre yol aldıktan sonra Yağlılar köyünden
içeri girdim.Yağlılar köyü itibari ile iki ilçe bağlantı yolundan ayrılıp uzun süre yol alacağım köy yollarındaki yolculuğum böylelikle başlamış oldu.Yağlılar köyü sonrası vadi tabanına kadar iniş ve sonrasında ufak indi çıktılarla dolu muhteşem manzaralı yolculuğum başladı.
Doğanın bize sunduğu nimetleri seyrede seyrede yol alırken Lapan Dereside bana
uzun süre arkadaşlık etti.Arkadaş buraları bereketli topraklar,ne ekersen onu biçersin,fazlasıyla.
Lapan deresi boyunca vadi içerisinde yolculuğum sisler içinde devam ederken sevdiğim
anlar beni bekler.Evet bir çeşme,gürül gürül olmasa da fazlasıyla akmakta ve ben
mola hakkımı bu çeşme başında kullandım.
Vadi içindeki yolculuğum Kayapa-Osmanköy sapağına kadar devam etti.
Artık bu sapaktan sonra tırmanış başlıyor, o yüzden üstümü boşaltıp ince şeyler ile
kaldım ve tırmanışa başladım.Sırası ile Osmanköy,Ilıcakpınar Yaylası,Pelitören sapağı
sisler içinde geçildiğinde toplamda 6 kilometrelik bir tırmanış sonucunda 600 rakıma
ulaşmış bulunmaktaydım.
Sabahki sis ve soğuk Savaştepe ilçe sınırlarına girince dağılmaya, hava daha ılıman
olmaya başladı.Pelitören sapağından sonra başlayan inişim Sarıpınar ve Esenköy inişleri
ile devam ederken Esenköy’ü 1-2 kilometre geçtikten sonra gördüğüm bu çeşmede öğle yemeği molası verdim.Sırtımı güneşe verip ısıtırken aynı zamanda yemeğimi yemenin
ve direncimin yerine gelmesinin mutluluğunu yaşadım.
Yemek molasından sonra inişim devam etti,ovada bulunan Sarıbeyler’e vardığımda
ise hava iyiden iyiye ısınmıştı.Sarıbeyler,Savaştepe’ye çok yakın ve oldukça
büyük bir belde.
Savaştepe.
Savaştepe’ye ikindi vakti vardım.Savaştepe benim ikmal noktam olduğundan akşam
ve sabah ihtiyaç hasıl olacak herşeyimi buradan tedarik ettim.Savaştepe’den ayrılmadan öncede benim defalarca geldiğim Savaştepe’yi bir anlatayım isterseniz.
Savaştepe:Savaştepe hakkında Osmanlı Dönemine ait ulaşılan en eski belge 1530 tarihli olup bu kayıtta ilçenin adı “Nahiye-i Giresin” olarak yer alır.1573 tarihinde ise ilçenin adı Nahiye-i Giresun olarak kayıtlıdır. Bu isim Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar Osmanlı kayıtlarında; Giresin, Kerason, Giresun olmak üzere çeşitli şekillerde Türk ağzına uydurularak kullanılmıştır. Yabancı kaynaklarda ise Kerasin (Kiresün) ,Kiressoun olarak geçer.Yöre halkının Kurtuluş Savaşındaki kahramanlıkları dikkate alınarak Atatürk’ün teklifi ile 10 Ekim 1934′ te o zaman nahiye olan ilçemize SAVAŞTEPE ismi verilmiştir.SAVAŞTEPE 04 Mart 1954 tarih ve 6325 Sayılı Yasa ile ilçe olmuştur.Marmara Bölgesinin Güneyinde yer alan ilçemiz 43.000 hektar araziye sahiptir.Yükseklikler 200 metre ile 800 metre arasındadır.İlçe merkezinde Rakım 280 metredir.Marmara Bölgesi ile Ege Bölgesi arasında geçiş iklimine sahiptir.Orman arazileri toplamı 13.439 hektardır. Ormanlık alanlarımız genellikle kızılçam, karaçam ve meşeliktir.Kaynak:T.C.Balıkesir Valiliği
Savaştepe’yi tanıttıktan ve ikmalimi yaptıktan sonra Soma yönüne hareket ettim.
Soma-Savaştepe yolunun Sevişlere kadar bölümü yapıldığından kaymak gibi yolda
çok rahat yol alarak gece kalmayı hedeflediğim Sevişler’e doğru son hız devam ettim.
Sevişler Barajı.
Savaştepe’den Sevişlere kadar olan 18 kilometrelik yolu sorunsuz aldım.
Sevişler köyü sapağından içeri girip Sevişler Baraj gölü kenarına geldim.Burada Soma Belediyesinin mesire alanı mevcut orada kalacağım ama önce Sevişler Barajı hakkında
kısa bilgi vermek isterim.
Sevişler Barajı:Soma Termik Santrallerin ve bölgesinin sanayi suyu ihtiyacını karşılamak ve Bakırçay’ın yol açtığı taşkınları önlemek amacıyla 1977 yılında yapımına başlanmış ve 1981 yılında tamamlanmıştır. Baraj tonlu toprak dolgu tipinde olup 59.5 m yüksekligindedir.127 milyon metre küp su depolama kapasitesine sahiptir. Ayrıca Baraj sulama amacıyla da kullanılmaktadır.
Sevişler Mesire Alanı.
Sevişler Mesire Alanı:Sevişler Baraj gölünün hemen üzerinde ufak bir tepenin
üzerinde konumlu.Burası Soma Belediyesine ait bir mesire alanı,2024 yılından itibaren ücretsiz hizmet vermekte.Mesire alanının içerisine araç girişi yok, araçlar dışarıda bırakılıyor. 24 saat esasına göre görevliler var.Çok temiz,nezih bir yer.
Bu tanıtımla birlikte Soma Belediyesinin işlettiği Sevişler Mesire Alanına akşam üzeri vardım.Kapıdaki kadın görevliye burada kalmak niyetinde olduğumu söyleyince her zaman rahat ettiğim yeri bana tarif etti.Zaten ben de o tarafa geçecektim.Yer bana göre büyük ve kimsecikler olmayınca insan nereye çadır kuracağını şaşırıyor!.Uygun bir alana geçip çadırımı kurdum.Ben vardığımda 4-5 aile vardı hava karardıktan sonra onlarda evlerinin yolunu tutunca ben ve iki görevli haricinde mesire alanında kimsecikler kalmadı.Kimseciklerin olmaması her zaman benim tercih ettiğim hususdur,hele böyle nezih bir yerde kamp yapmak ayrıca çok zevk verici bir şey.Evet,çadır kurulduğuna üst baş yenilendiğine göre yemek işlerine girişebilirim.Sonrasın da tabii ki dinlenme……Bugün köy yollarının güzelliğini tatıp Sevişler Mesire Alanına vardım,yarın Soma,Kırkağaç,Akhisar hattında neler var bakmaya varmısınız.?İyi geceler sabaha görüşürüz.
EGENİN KIŞI (3.Gün İvrindi-Savaştepe-Sevişler)
Discussion about this post