Zafere Doğru projemin16’ncı günündeyim.Buraya gelinceye kadar İnönü Savaşlarını,Sakarya Meydan Muharebesini,Büyük Taarruzu ve en son Başkomutan Meydan Muharebesi işledim. Başkomutan Meydan Muharebesi ile düşman tamamen darmadağın oldu ve kaçmaya başladı.Bundan sonraki süreçte mizansen olarak düşmanı kovalama,denize dökme, yurdumuzdan def etme sürecini işleyeceğim.
Bugünkü program ise kaçan Franko’yu kovalamak, onu perişan etmek ve Albay Reşat Çiğiltepe’nin intikamını almak.Kaçan Trikupis’i yakalamak üzerine olacak.Anı yaşamak, hissetmek istiyorsanız beni takip edin,benle kalın.
16 ncı Gün 20 Haziran 2024 Dumlupınar-Kaplangı Dağı-Banaz-Bozkuş-Göğem:
Geceyi Dumlupınar Şehitliğinde kamp yaparak geçirdim.Sabah 05:30’da uyandım,şahsi temizliğimi yapıp şöyle bir derin nefes aldım.Dün ortamın kalabalık olması,yağmur ve fırtına gibi nedenlerden dolayı Dumlupınar Şehitliğinde çekim yapamamıştım.Sabahın ilk ışıkları ile birlikte kimsenin olmadığı 20 Haziran 2024 sabahı keyfimce çekimler ile birlikte anlatımlarda yapabilirim.
Dumlupınar Şehitliği:Dumlupınar Şehitliği, Kurtuluş Savaşı boyunca tüm cephelerde
şehit düşen vatan evlatlarının anısına, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yaptırılarak, Büyük Taarruz’un 70. yıldönümü olan 30 Ağustos 1992 tarihinde büyük bir törenle ziyarete açılmıştır.Şehitlik, Üç Komutan Anıtı, Milisler Anıtı, 500 kişilik sembolik şehit mezarları ve kitabeleri,Şehit Baba-Oğul Anıtı, Mehmetçik Anıtı, Namazgâh ve Şadırvan’dan oluşmaktadır.Kaynak: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü.
Mehmetçik Anıtı:Milli mücadele de süngüsünü takmış düşman üzerine saldırmaya hazır binlerce Mehmetçiğimizi sembolize eden bir anıttır.
Üç Komutan Anıtı:Millî mücadelemizin üç büyük komutanı olan Atatürk, İsmet Paşa ve Fevzi Çakmak anısına yapılmıştır.
Şehit Baba-Oğul Anıtı:1912 yılında daha oğlu Mehmet 8 yaşında iken Balkan Savaşı’na katılmak için köyünden ayrılan, daha sonra sırasıyla Galiçya, Hicaz, Yemen, Kafkasya’da 11 yıl cepheden cepheye koşarak çarpışan, Çetmili (Çetmi: Konya’nın Beyşehir ilçesine bağlı bir kasabadır, günümüzde Akçabelen mahallesi) Kara Ali Çavuş ve oğlu Onbaşı Mehmed’in muhteşem destanını sembolize eder.
Çetmili Kara Ali Çavuş, Anadolu’da Milli Mücadele başlayınca, Doğu Cephesi’nden Kurtuluş Savaşı’na koşmuş, Başkomutan Meydan Muharebesi’nde 19 yaşındaki Alay Sancaktarı Mehmet Onbaşı ile karşılaşmıştır.Mehmet Onbaşı, onun 11 yıl önce bırakıp gittiği oğludur. Bu büyük asker 31 Ağustos 1922 günü, 11 yıl sonra kavuşabildiği oğlunun kollarında şehit düşmüştür.Oğlu kahraman Onbaşı Mehmet de 9 Eylül 1922 günü İzmir’e giren birliğin başında şehit olmuştur. Anıt 30 Ağustos 1992 de ziyarete açılmıştır.Kaynak:Dumlupınar Kaymakamlığı
Milisler Anıtı: Millî mücadele döneminde şehit düşen sivil vatandaşlarımızı sembolize eden bir anıttır.
Dumlupınar Şehitliğinde kimselerin olmadığı sabah ilk saatlerinde gönlümce gezdim,fotoğraf çektim, çekimler yaptım, iyi de oldu muradıma erdim.
Dumlupınar Şehitliği gezim sonrası çadırımın yanına dönüp kahvaltımı yaptım,sonrada toparlandım.Yola çıkmaya hazır hale geldiğimde saat 07:30 olmuş güneş etrafı ısıtmaya başlamıştı.
Kahve Molası.
Dumlupınar Şehitliğinden ayrılıp Afyonkarahisar-Uşak yoluna çıktım. Uşak istikametine doğru bir süre yol alıp Kaplangı köyünden girişle Kaplangı Dağına çıkacağım.Bu planlama ile iniş ağırlıklı yol alırken sağ tarafımdaki bu çeşme gözüme ilişti,hiç tereddüt etmeden yoldan 50 metre içerideki çeşmenin başında aldım soluğu.Sabah kahvemi bu çeşme başında içtim,sularımı tamamladım.
Kahve molası sonrası biraz daha yol alarak Kaplangı köyü sapağından giriş yaptım, bir kaç kilometre sonra Kaplangı köyüne vardım.Köy caminin bahçesinde serinledikten sonra Kaplangı Dağı içlerine doğru ilerlemeye başladım.
Kaplangı Dağı.
Kaplangı Dağı derinliklerinde kah tırmanıp kah iniş yaparak ilerlemekteyim.Bu ilerleme anında Kaplangı Savaşı hakkında bilgi geçmek en doğrusu olur diye düşünüyorum. Kaplangı Muharebelerinin detaylarını iki farklı kaynaktan anlatarak Kaplangı Dağı derinliklerine ilerlemeye devam edelim.
1-Kaplangı Dağı Savaşı:Kaplangı Dağına ordumuzun imkansızı başararak cephe taarruzu yapması vardır. Böyle 1500 metre mesafede 300 metre yükselen bir dağ kütlesine cephe taarruzu yapmak intihar demektir. Cephe taarruzu yapılmış ve intihar edilmiştir. Onların intihar etme cesaretleri sayesinde düşmanın bu hatta tutunması, Trikupis ve yanındaki birlikleriyle birleşmesi önlenmiştir. Bu muharebelerden sonra düşman Milne hattına kadar durmadan çekilmek zorunda kalmıştır. Bu muharebeler sayesinde Uşak ve İzmir yolu açılmış ve hayal gerçek olmuştur. En önemlisi de, bu cesareti gösteren tümenin, Şehit Albay Reşat Çiğiltepe’nin 57.Tümeni olmasıdır. Askerleri hem komutanlarını onurlandırmışlar ve hem de intikamını almışlardır. Özellikle burada tümenin subayları Reşat Albay’ın adıyla askerleri motive etmişlerdir.
2-Kaplangı Dağı Muharebesi:Mustafa Kemal Paşa’nın idare ettiği Türk kuvvetleri 30 Ağustos 1922 tarihinde Murat Dağları’nın doğu eteklerinde Çal Köyü mıntıkasında Yunan ordularının büyük kısmını kuşatarak yok etmiştir. Türk ordularının imha hareketinden kurtulabilen ve General Franko kumandasında toplanan I. ve II. Yunan piyade tümenleriyle, bir süvari tugayı ve meşhur Palantras Müfrezesi, I.Kolordunun taarruzu karşısında 30 ve 31 Ağustos günlerinde Hallaçlar-Kaplangı Dağı hattında kesin bir mağlubiyete uğratılmıştır. General Franko, 1 Eylül 1922 günü ümitsiz bir halde Uşak’ın Kapaklar-Kusura Deresi-Elma Dağı hattında tutunmaya çalışmıştır. Sonra da Karlık istikametinde ilerleyen 6. Tümenin önünde tutunamayarak kaçmıştır.Kaplangı Muharebesi ile Franko’nun birliklerinin Trikopis ve yanındaki birlikleriyle birleşmesi önlenmiştir. Bu muharebelerden sonra düşman Milne hattına kadar durmadan çekilmek zorunda kalmıştır.Birlikler, 1 Eylül 1922 günü ikindi vakti Uşak ovasında şehre doğru süratle ilerlerken, şehir yanmıştır. Bu sırada şehre ilerleyen birliklerin başında Kumandan İzzettin Çalışlar bulunmuştur. 2 Eylül 1922’de Uşak işgalden kesinlikle kurtulmuştur. Kaynak:Türkiye Kültür Portalı.
Kaplangı Dağı ve Banaz.
Kaplangı Dağı’nda yaklaşık 10 kilometre kadar inişli çıkışlı yol aldım.İlk 6 kilometrede hiç bir sıkıntı yaşamadım ancak Banaz ve Banaz Ovasının net olarak görülmeye başladığı son 4 kilometrelik dağ yolunu dozerler orman yangınına karşı düzelttiklerinden yol aşırı tozlu idi. Bata çıka ilerlemeye çalıştım,bazen de tozdan ilerleyemediğim anlarda ittirerek Hasanköy’e kadar geldim.Hasanköy’e geldiğimde ben,bisiklet ve çantalar hepimiz toz rengindeydik,ağzım burnum toz dolmuştu.
Hasanköy ve Çeşme.
Hasanköy’deki bu çeşme olmasaydı ben ne yapardım.Çeşme başına varır varmaz pet şişenin birini feda ederek kafasını kestim ve yalaktan aldığım sular ile çanta ve bisikleti güzelce temizledim.Çeşmeden doldurduğum pet ile de bol su kullanarak kendimi de temizledim.Üstüm başım,bisikletim ve çantalar temiz ama boğazımın yanması uzun süre geçmedi.İşim bitti, pet şişeyi orada bırakacak değilim,o fotoğrafı çekerken oradaydı,sonra yollarımız ayrıldı çöp konteynerindeki yerini aldı.
Hasanköy’den Banaz merkeze kadar ovada yol aldım.İlçe merkezinde okul bahçesinde 31 Ağustos 1922’de şehit olan askerlerimizin kabirleri var,ilk işim Şehitlerimizi ziyaret etmek oldu.
Banaz Şehitliği:1953 yılında bahçe düzenlemesi sırasında ortaya çıkan mezarlar, okul müdürü ve öğretmenleri tarafından hiç bir kurum ve kuruluşa izin verilmeyerek sahiplenilmiş, o günden beri öğrencileri de dahil olmak üzere onurla, gururla sahiplenilmeye devam edilmektedir.
Banaz.
Banaz’a öğle vakti vardım,Şehitlik ziyareti sonrası ilçe içerisinde yemek yiyebileceğim uygun bir yer baktım.Malumunuz bayram sonrası çoğu yer tatili devam ettiriyor.İstediğim gibi bir pideci bulunca da girdim, siparişi verdim.Banaz molası uzun oldu, hem yediğimi hazmetmek hem de sıcak dolayısıyla böyle yaptım.Ben molamı devam ettirirken aynı zamanda Banaz hakkında da bilgi sahibi olalım.
Banaz:Banaz, Uşak–Ankara karayolu üzerinde il merkezine 33 km mesafededir. Kuzeyde Kütahya’nın Gediz ve Altıntaş, doğuda Afyon’un Sincanlı ve Sandıklı, güneyde Sandıklı ve Sivaslı, batıda merkez ve Gediz ilçeleri ile çevrilidir. Denizden yüksekliği 914 metre olan ilçenin yüzölçümü 1032 Km2 dir. 669 Km” lik alanla ii genelinde en fazla orman Banaz ilçesindedir. Genelde çam ormanıdır.Yunanlıların 15 Mayıs 1919’da İzmir’i işgal etmesinden sonra İç Anadolu’ya doğru işgal zamanla ilerledi. 25 Mart 1920 tarihinde Banaz, Yunan işgaline uğradı. Başkomutanlık Meydan Savaşı’ndan sonra Yunan kuvvetlerinin batıya doğru çekilmesiyle 31 Ağustos 1922’de Türk Ordusu Banaz’a girdi. Böylece Banaz düşman işgalinden kurtuldu.Cumhuriyet’in ilanından sonra Uşak, Kütahya vilayetinin bir kazası olarak kaldı. 1953 yılında Uşak’ın il olmasıyla Banaz nahiyesi kaza haline getirildi.Kaynak:Uşak Valiliği
Banaz-Göğem Arası.
Banaz’daki molamdan sonra Uşak yönüne hareket ettim.Sıcak bir taraftan sağdan gelen rüzgar bir taraftan bu şekilde ana yolda 25 kilometre kadar yol aldım.Geceyi Göğem’de geçirmek niyetindeyim,oraya sapmadan önce ikmal yapmam gerek.Oraya en yakın ikmal noktası Bozkuş olduğundan Bozkuş sapağından girdim. Bozkuş büyük bir köy,aradığım her şeyi orada buldum.İstediklerimi aldıktan sonra Göğem istikametine devam ettim.
Özellikle Göğem’e gitmek ve orada kalmak istememde ki maksat orada bir yer var orayı görmek istemem ama!!!!Göğem’e kadar rüzgara karşı yol al, günün yorgunluğu,sıcak hepsi birleşince köyün üst tarafındaki Göğem Zafer Anıtı’na çıkmadım,gölete yakın kamp yapmayı tercih ettim.
Göğem Zafer Anıtı.
Güne başlarken bu günkü program, kaçan Franko’yu kovalamak, onu perişan etmek ve Albay Reşat Çiğiltepe’nin intikamını almak,kaçan Trikupis’i yakalamak üzerine olacak demiştim.Franko Kaplangı Dağında darmadağın oldu ve İzmir’e doğru kaçmaya başladı,şimdi Göğem’deyim ve Trikopis’in esir alındığı yerdeyim.Anıt bölgesine yorgunluk nedeniyle bugün çıkamayacağım (sabah çıkarım) ama Trikupis’in esir alınışı ve Göğem Zafer Anıtı’nı anlatabilirim.
Göğem Zafer Anıtı:Uşak il merkezine yaklaşık 16 km uzaklıktadır. Yunan Ordularının Başkomutanı General Trikopis’in, 02 Eylül 1922 esir alındığı alanda bulunan anıt, Türk Ordularının büyük bir zaferini simgelemektedir. Anıtta Trikopis’i teslim alan Kurmay Albay Halit Akmansu ile askerlerinin isimleri yer almaktadır. Kaynak:T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı
Göğem Kampı.
Aşırı sıcak ve yorgunluk nedeniyle Göğem Zafer Anıtı’na çıkamadım,geceyi geçirmek için gölete doğru devam ettim.Gölet kamp için uygun olamayabilir,kalabalığı sevmem,sakinlik ararım. Ferdi’nin ben projeye başlarken gönderdiği fotoğraflardan yola çıkarak gölete yakın, yoldan içerideki çeşmeyi buldum.Çeşme 10 numara,gürül gürül akıyor,arka bölgesine ilerleyince orası da rüzgar olduğu sürece şahane.Çeşmeden 150 metre geriye çadırımı kurup,eşyalarımı yerleştirdikten sonra soluğu çeşme başında aldım.Gürül gürül akan buz gibi suyunda duşumu aldım,günün tüm yorgunluğu birden bire akıp gitti.Sonra da yemek işi ve dinlenme moduna geçiş yaptım.Vadi içinde,dere kenarındayım,rüzgar olduğu sürece atmosfer gayet iyi,aman böyle olsun.Bugün,Dumlupınar Şehitliği ziyareti sonrası Kaplangı Dağı Muharebe alanları ve Trikopis’in esir alındığı Göğem’e kadar yol aldım. Yarın Uşak il merkezinde gezilecek yerler var, sonrasında Ulubey Kanyonlarına yolculuk.Yarın görüşmek üzere, takipte kalın.
16 ncı Gün 20 Haziran 2024 Dumlupınar-Kaplangı Dağı-Banaz-Bozkuş-
Göğem:68 KM
ZAFERE DOĞRU 05-15 HAZİRAN 2024 (16. Gün Dumlupınar-Kaplangı Dağı-Banaz-Bozkuş-Göğem)
Discussion about this post