Dün fırtınaya karşı 90 küsür kilometre kadar yol alıp Uzunköprü’de öğretmenevine kapağı atmıştım.Gece pek rahat geçti sayılmaz, bacak kaslarım çok gerilmiş olacak ki sabaha kadar ağrı,sızı yaptı.Yetmezmiş gibi fırtına yüzümü haşladığından kremlememe rağmen çok gerildi.Sizin anlayacağınız öğretmen evi koşullarında bile sağlıksız bir gece geçirdim,bu halimle sabah 05:30 gibi uyandım.Evet dün fırtınalı bir gündü bakalım bugün nasıl bir gün olacak,çok merak ediyorum.Bugün turumun 4 ncü günü Uzunköprü-Edirne rotasında yol alacağım ama hesapta ana yol yok, tamamı köy yollarından olacak.Nasıl olacağını merak ediyorsanız hemen güne başlayalım isterseniz.
4 ncü Gün 18 Nisan 2025 Uzunköprü-Saçlımüsellim-Edirne:
Sabah 05:30 sıraları sağlıksız geçen bir gecenin sabahına uyandım.Uzunköprü
öğretmenevi kendi halinde orta sınıfın biraz aşağısında bir öğretmenevi durumunda.
Giriş yaparken öğrendiğime göre penceresiz odaları da varmış,şansıma yol tarafından pencereli odada kaldım da havasızlıktan ölmedim.Öğretmenevinde kahvaltı verilmiyor,o yüzden ben kahvaltı faslını kendim yaparak,bisikleti dışarı çıkarıp hazırladım ve sabahın
ilk ayazında 07:30 gibi yola çıkmaya hazırım.
Uzunköprü’deyim,akşam geç geldiğimden gezemediğim yerleri sabahın ilk ışıkları ile gezmek her zaman daha iyi olmaktadır.Bugün de o günlerden biri.Uzunköprü’de ne görülmeli diye sorarsanız Tarihi Uzunköprü derim.İşte sabahın ilk vaktinde yola çıktım,Tarihi Uzunköprü’yü en net biçimde görebileceğim yere Meriç yoluna sabah serinliğinde saptım
ve köprünün olduğu yere geldiğimde bu manzara ile karşılaştım.Maalesef restorasyon çalışmaları varmış her tarafı kapalı, hiçbir noktasından görülme şansı yok.Bu benim için yıkım oldu,gerçekten çok üzüldüm.Tarihi Uzunköprü’yü ilk defa 40 yıl önce daha sonrada
8 yıl önce görmüştüm,bu sefer olmadı, çok üzüldüm.
Hava kapalı, sabah ayazı var,bu ayazda daha da buz tutmuş vaziyetteyim,Tarihi Uzunköprü’yü göremedim, kös kös Meriç yolundan geri dönüp ana yola çıktım.
Ana yola çıkar çıkmaz sol tarafa,köy yollarına saptım.Daha 2 kilometre sonra
Değirmenci köyüne vardım bile.
Değirmenci köyünden sonra hafif tırmanışla Hamitli köyüne vardım.Hamitli köyü girişi ve ortalarında insanlar hep benim tarafa bakıp birbiri ile konuştuklarını görünce,beni bekliyorlar sandım.Ama öyle değilmiş!,ekmek arabasını bekliyorlarmış.Ekmeğini alan
evin yolunu tuttu.Gerçek şu ki, ekmekler gerçekten sıcaktı, arabanın her kapısı
açıldığında ortalığa mis gibi ekmek kokusu yayıldı.
Buraları 10 ile 100 rakım arası,yani deniz seviyesine çok yakın bir rakımda yol alıyorum.
Siz yolun öyle yukarı doğru çıktığına bakmayın maksimum 100 rakıma doğru yol alıyorum.Küçük indi çıktılar olmasa yol aldığının farkına varmayacaksın.Bu arada
sağ arkadan gelen rüzgar işimi de kolaylaştırmakta.
Çakmak köyünden sonra düz sayılabilecek bir konumda sınır hattına kadar yol aldım.
Meriç Nehri sol yanımda ama pek gözükmüyor, onun orada olduğunu sıra sıra ağaçların olmasından anlıyorum.Meriç Nehri Yunanistan ile sınırımızı çiziyor, bir çok bölgede onların yada bizim devriye araçlarını görmek mümkün.Ben böyle yol alırken sınıra sıfır konumdaki Saçlımüsellim köyüne vardım. Burada bizim büyük bir sınır karakolumuzda mevcut.Saçlımüsellim köyünü geçer geçmez çeşmeyi görünce tereddütsüz yanaştım,
çeşme sabah kahvem için ideal bir yer.
Yol boyu ne çok tabela var değil mi?, kaybolmazsınız,merakta kalmayın.Elçili köyünde Karakasım’a 8 kilometre var diyordu,önce Orhaniye’ye sonrada Karakasım’a kısa sürede vardım.Karakasım’da kısa bir mola verme ihtiyacı duydum.Edirne’ye az bir yolum kaldığını Karakasım’a varınca gördüm.
Karakasım:Edirne ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür. Köy, Edirne il merkezine 19 km uzaklıktadır. Köy, Edirne’nin güneyindedir.
Karakasım sonrası yönümü Üyüklütatar tarafına çevirdim.Hafif rüzgarı karşıdan yiyerek Edirne merkeze en yakın yerden saat 14:30 sıraları giriş yaptım, Edirne’ye varır varmaz yoğun trafik ve kalabalık dikkatimi çekti. Edirne’de ilk ziyaret yerim Kıyık Tabya ve Şükrü Paşa Anıtı olacak.Bunu düşünerek haritadan yerini bulup ana yoldan tabya bölgesine tırmanmaya başladım.Ancak bölgeye gelince hayal kırıklığı yaşadım, Kıyık Tabyası ve Şükrü Paşa Anıtı ziyaretçiye kapalı, nedenini ise bir türlü öğrenemedim.Boynu bükük olarak yoğun trafikle beraber Edirne içine geçiş yaptım.
Edirne merkezdeyim,bol tur arabası ve gezenler var.Onlardan fırsat bulmuşken Edirne
yazısı önünde el çabukluğu ile bu fotoğrafları alabildim.Madem zahmet verip bu güzel fotoğrafları yakaladım, kültürel tura başlamadan önce aynı pozlar altında Edirne
hakkında da bir şeyler kaleme alabilirim.
Edirne: Tarihi kaynaklara göre, ilk kez Trak uygarlığına ev sahipliği yaptığı düşünülen Edirne, M.S. 2. yüzyılda Roma İmparatoru Hadrianus tarafından yeniden yapılandırılarak onun adıyla anılmaya başlar. M.S. 2 ve 3. yüzyıllarda parlak bir dönem yaşayan Hadrianopolis, 4. yüzyıldan itibaren birçok savaşa sahne olur. İç kavgalar, Got, Hun ve Bulgar akınlarına karşı Bizans egemenliğinde kalan kent, 1361 yılında Türkler tarafından fethedilir. Sultan I. Murat, kentin adını Edirne olarak değiştirir ve Edirne 1365 yılında Bursa’dan sonra ikinci başkent olur. Bir yüzyıla yakın süre Osmanlı ülkesinin başkenti olan şehir hızla gelişir. 1453 yılında İstanbul’un alınmasıyla başkent unvanını İstanbul’a devreden Edirne, daha sonra İmparatorluğun ikinci merkezi olur ve bilim, kültür ve sanat kenti olarak gelişmesini sürdürür. İstanbul’ un başkent olmasının ardından Kanuni Sultan Süleyman Belgrat seferini buradan başlatır ve bu sırada şehrin suyolları yapılır. II. Selim döneminde ise kentin adeta simgesi haline gelen ünlü Selimiye Cami’nin yapımına başlanır. Yüzyıllarca huzur dönemi yaşansa da, 19. yüzyıldan itibaren sarsıntılar başlar. 1828–29 ve 1877–78 Osmanlı-Rus savaşları sonunda işgaller yaşayan Edirne, 1912–1913 Balkan Savaşı’nda Bulgar, 1920 yılında ise Yunan işgaliyle yıkıma uğrar. Kuşatmalar ve yıkımlarla geçen bu işgal süreci, 1923 yılında imzalanan Lozan Barış Antlaşması ile sonlanır ve Edirne, Türkiye’nin batı sınırı ve Avrupa’ya açılan kapısı olarak bugünkü konumuna ulaşır. Görkemli Osmanlı geçmişini günümüze taşıyan tarihi kent dokusuna sahip Edirne, bu yanıyla “yaşayan Osmanlı”dır. İmparatorluğun mirası olan camileri, kervansarayları, köprüleri, medreseleri gibi tarihi yapılarıyla adeta açık hava müzesi niteliği taşıyan kente ilk girdiğinizde sizi muhteşem minareleriyle Selimiye Cami karşılar. Yaklaşık 100 yıl boyunca Osmanlı İmparatorluğu’na başkentlik yapmış, bu sırada bilim, kültür ve sanat alanında önemli faaliyetlerin yer aldığı, mimari, hat ve süslemelerde en özgün örneklerin verildiği bir kent olmuştur. Tarihte “Serhat Kenti” ve ‘‘Der-i Saadet’’ (Mutluluk Kapısı) gibi çeşitli unvanlarla anılan Edirne, İstanbul’un fethinden önce ve sonra zafer kutlamaları, sünnet şenlikleri ve evlilik törenleri gibi İmparatorluğun tüm görkemli şölenlerine tanıklık etmiştir.Kaynak:TürkiyeKültür Portalı
Selimiye Cami: Mimar Sinan‘ın 80 yaşında inşa ettiği ve “ustalık eserim“ diye nitelediği yapıt olan Selimiye Camii, Osmanlı-Türk mimarlık tarihinin olduğu kadar, dünya mimarlık tarihinin de başyapıtları arasında gösterilmektedir. Edirne’nin ve aynı zamanda Osmanlı Döneminin simgesi olan cami; 1569-1575 yılları arasında II. Selim’in emriyle yaptırılmıştır. Çok uzaklardan dört minaresi ile göze çarpan yapı, kurulduğu yerin seçimiyle Mimar Sinan’ın aynı zamanda usta bir şehircilik uzmanı olduğunu da gösterir. Kesme taştan yapılan cami iç bölümüyle 1620 metrekare, tümüyle ise toplam 2475 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır. Selimiye Camii, yerden yüksekliği 43.28 metre olan 31.30 metre çapındaki kubbesiyle ilgi çeker. Kubbe, 6 metre genişliğindeki kemerlerle birbirine bağlanan 8 büyük payeye oturur. Mimar Sinan’ın inşa ettiği 8 dayanaklı cami planının en başarılı örneğidir. Caminin 3.80 cm çapında, 70,89 m yüksekliğindeki üçer şerefeli dört zarif minaresi vardır. Giriş yönündeki her şerefeye ayrı ayrı yollardan, diğer ikisine ise tek yolla çıkılmaktadır. Cami, mimari özelliklerinin erişilmezliği yanında taş, mermer, çini, ahşap ve sedef gibi süsleme özellikleriyle de son derece önemlidir. Edirne Selimiye Camii ve Külliyesi, UNESCO Dünya Miras Komitesi’nin 19-29.06.2011 tarihleri arasında gerçekleştirilen 35. Dönem Toplantısında alınan 35 COM 8B.37 sayılı karar ile 1. ve 4. kriterler kapsamında kültürel varlık olarak Dünya Miras Listesi’ne dahil edilmiştir.Kaynak:T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı
Edirne merkezde görülecek yerleri gördüm,şimdi de Sarayiçine kültür gezisi yapmak
üzere oraya yönümü çevirmek üzere Edirne Merkeze veda ediyorum.
Kanuni Köprüsü: Sarayiçi’nde bulunan köprü, Tunca Nehri üzerinde olup şehri saraya bağlamaktadır. Kitabesi bulunmayan yapı Kanuni Sultan Süleyman tarafından Mimar Sinan’a yaptırılmıştır.İnşasının Adalet ve Terazi Kasırları’nın yapılış tarihleri arasındaki bir döneme denk geldiği düşünülerek, 1560 yılına tarihlendirilmiştir.Tamamen kesme taş malzemeyle yapılmış olan köprü, günümüzde dört gözlü olmasına rağmen, kaynaklarda beş gözlü olarak tanımlanmıştır.Kemer açıklıkları basık sivri kemerli olup, kemer ayaklarına sel yaranlar yerleştirilmiştir.Bunlardan kaynak tarafındakiler üçgen formlu olup, piramit şeklinde sonlandırılmıştır.Ortadaki ise yarım altıgen biçimli olmakla birlikte zeminde daha dar yukarıda ise daha geniş olup korkuluk kısmına kadar yükselmektedir.
Kaynak:Türkiye Kültür Portalı
Tunca Nehri: Balkanlar‘da, Bulgaristan ve Türkiye‘de akan nehirdir. Meriç nehrinin kollarından biridir. Tunca, Bulgaristan‘dan doğar ve Edirne‘den Türkiye sınırlarına girer.
Tunca nehrinin 12 kilometrelik bölümü Türk-Bulgar sınırını oluşturur. Meriç nehrinin başlıca kollarındandır.
Sarayiçi aynı zamanda Kırkpınar Yağlı Güreşlerinin yapıldığı yerdir,bu güne
kadar Kırkpınar’da ün yapmış bir çok pehlivanın heykelini görmek mümkündür.
Tarihi Kasrı Adalet (Yargıtay Sarayı): Edirne Sarayı’nın sağlam kalan tek binası olan Adalet Kasrı, Kanuni Sultan Süleyman tarafından 1561 yılında Mimar Sinan’a yaptırılmıştır. Zeminle beraber dört katlı olup, üst katında mermer fıskiyeli bir havuz bulunur. Döneminde, Divan-ı Hümayun (Bakanlar Kurulu) ve Yargıtay olarak kullanılmaktaydı. Rivayete göre Sultan Süleyman imparatorluğun kanunlarını burada yazmıştır.
Kaynak: Edirne Valiliği
Sarayiçi gezim sırasında çok önemli bir şeyi sizlerle paylaşmak isterim. Sarayiçi’ni
gezerken Saray bölümü ile Balkan Şehitliği’nin bulunduğu bölüme zaten giremeyeceğimi biliyordum,8 yıl önce turlarla geldiğimizde buraları geziye yasaktı.Uzaktan da olsa fotoğraf çekerek bir şeyler yaparım diyordum ama bölgeye gidince baktım ki restorasyon çalışmaları var,bilmediğimden şaşırdım.Yetkililerle görüştüm,öğrendiğim beni fazlası ile sevindirdi.Osmanlı Sarayı yeni baştan yapılıyor yada restorasyon yapılıyor,birkaç seneye kadar her halde ziyarete açılır.Balkan Savaşı Şehitliği ise zaten iç bölümde kaldığından oda ziyarete açık değil.Onuda kısa zamanda ziyarete açacaklarına inanıyorum.Ben buraları gezemedim ama bu anlatmama mani değil diye düşünüyorum.
Edirne Sarayı: Tunca Sarayı, Hünkar Bahçesi Sarayı, Edirne Saray-ı Hümayunu gibi isimlerle de anılan Edirne Sarayı (Sarây-ı Cedîd-i Âmire); Edirne’nin Yeniimaret Mahallesi’nde Sarayiçi olarak adlandırılan bölgesinde, II. Murad’ın saltanatının son zamanlarında 1450 yılında Tunca Nehri’nin iki yakasında inşa edilmeye başlanmış ve esas karakterini II. Mehmed döneminde kazanmıştır. İstanbul’daki Topkapı Sarayı’ndan sonra Osmanlı İmparatorluğu’nun en büyük ikinci sarayıdır. Büyük meydanlar etrafında konumlanan değişik işlevli yapılarıyla Türk saray mimarisinin genel karakterini de yansıtan Edirne birçok yapıyı bünyesinde barındırmış ve oldukça geniş bir alana yayılmıştır.
Edirne-Sarayiçi Balkan Şehitliği: Sarayiçi Balkan Şehitliği, Balkan Savaşı’nda düşman işgaline karşılık verilen 300 bin şehit ve 1913 yılında Sarayiçi’nde aç susuz bırakılarak ölüme mahkum edilen 20 bin şehit anısına 1994 yılında yaptırılmıştır. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından düzenlenen şehitlikte Türkiye’nin her köşesinden isimler bulunmaktadır. Aynı alan içinde 1939 yılında yapılan Balkan Şehitleri Anıtı da bulunmaktadır.
Edirne-Sarayiçi Balkan Şehitliği: Sarayiçi Balkan Şehitliği, Balkan Savaşı’nda düşman işgaline karşılık verilen 300 bin şehit ve 1913 yılında Sarayiçi’nde aç susuz bırakılarak ölüme mahkum edilen 20 bin şehit anısına 1994 yılında yaptırılmıştır. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından düzenlenen şehitlikte Türkiye’nin her köşesinden isimler bulunmaktadır. Aynı alan içinde 1939 yılında yapılan Balkan Şehitleri Anıtı da bulunmaktadır.
Kaynak: Trakya Kalkınma Ajansı
Edirne’de Konaklama.Programı yaparken Edirne için 2 gün ayırmıştım,ilk gün bugün gezdiğim yerler, ertesi günü de planlamamda olan diğer yerler vardı.Ancak turumun Edirne bölümü hafta sonuna gelince Edirne öğretmenevinde ancak 1 gecelik yer bulabildim.O yüzden saat 14:30 sıraları geldiğim Edirne’de birinci gün planlamamı uyguladım,diğer kısma maalesef vakit kalmadı.Şartları zorlayacaktım ama Edirne içinde maalesef yüklü bisiklet ile ilerleme çok zor şartlarda oluyor.O yüzden Edirne’nin üst bölgesinde bulunan öğretmenevine akşam üzeri intikal edip günü sonlandırdım.Öğretmenevi TOKİ konutları bölgesinde,çok temiz, nezih ve çalışanlarda çok nazikler.Yer ayırttığım için hemen kaydımı yaptırıp eşyalarımı odaya taşıdım, bisikletime de uygun yer gösterdiler.Daha yolun tozu üzerimdeyken yakında bulunan Migros’a gidip kendime pizza ziyafeti çektim,sonrada ertesi günü ihtiyaçlarımı alıp öğretmenevine geri dönüş yaptım.Güzel bir temizlik sonrası tüm elektronik aletlerimi şarja verip güzelce dinlenmeye çekildim.Bugün Uzunköprü’den yola çıkıp güzel bir rotada Edirne’ye vardım.Yarın Trakya’nın bir başka güzel iline, Kırklareli’ne yolculuğum var, takipte kalın.
4 ncü Gün 18 Nisan 2025 Uzunköprü-Saçlımüsellim-Edirne:66 KM
TRAKYA TURU 2025 (4.Gün Uzunköprü-Saçlımüsellim-Edirne)
Discussion about this post