Ülkemin güzelliklerini gezmeye devam ediyorum.Yeni yerler keşfederken,
nostalji dolu günlerde geçiriyorum.Doğanın,ortamın,zamanın ne getirip,
ne götüreceğini, neler sunacağını bilemezsin,tahmin edemezsin.
Bazen her şey yolunda güllük gülüstanlık gider, bazen de olmadık
bir durumla karşılaşırsın.Ben yazıya böyle girince
”hayırdır Şafak bir şey mi var?” diye sorgulamışınızdır.Yok,yok,
bir şey yok, sıkıntı yok,sabah çok erken kalktımda ondandır!.
Anadolu 2026 turum dün Murat Dağı’nda yağmurla bayağı ıslandı,şimşekler,
yıldırımlar olmasa belki yoluma devam ederdim ama gök gürlemesinin
ormanlık alanda neleri götürebileceğini gayet iyi bilirim, yaşamaya kararlıyım arkadaş.Evet,dün Saz köyü kırsalından Çukurören’e kadar Murat Suyu
ile beraber geldim, Çukurören sonrası
Murat Dağı bana arkadaşlık ederken ”gök yarıldı yere düştü misali” bayağı
yağmur yağdı. Sonunda Saraycık’ta konaklamak zorunda kaldım.
Haliyle belirlediğim programın biraz gerisine düştüm,bugün o eksikliğimi gidermeye çalışırken programıma aynen devam edecek,doğada, köylerde,tarihi mekanlarda
yol almaya devam edeceğim.
Merak ediyor,takip ediyorsanız ben artık güne başlıyorum.
6. Gün 10 Haziran 2026 Saraycık-Zafertepe-Sinanpaşa-Serban:
Saraycık’ta köy kahvesinin bitişindeki odada kaldım.Kaldığım
Saraycık’ta köy kahvesinin bitişindeki odada kaldım.Kaldığım yer camiye yakın olduğundan sabah ezanıyla uyandım, zaten
bu tarz yerlerde fazla uyunmaz.Kahvaltımı yaptım ve 06:15 gibi
kahvehanenin hemen önünde ayrılık pozu moduna girip fotoğrafımı çektim.
Şimdi Saraycık’tan ayrılma vakti.
Bulunduğum yer 1300 rakıma sahip,dün ve gece yağan yağmur
havayı iyice soğutmuş.Köy içinden ve sonra dün geri tornistan yaptığım
0 iki kilomtrelik rampayı çıkarken biraz ısındım.Kendimi toparladım ama
daha sabahın 06:30’u hava çivi gibi…..
Başımda kask,üzerimde rüzgarlık,kollarımda kolluk,ayaklarımda ayakkabılar
yani tam tekmilim ve sabahın 06:30’da 1300 rakımdan
1100 rakımdaki Oysu’ya kadar sabah ayazında 7 kilometrelik iniş yaptım.
Üşümedim dersem yalan söylemiş olurum.
Gerçekten de titreyerek yol aldım.
Soğuk Bir Sabah ve Çoban Köpekleri.
Güneş var ama hava Haziran ayı olmasına rağmen ayaz, biraz üşüyerek
Yeşilyurt köyüne kadar geldim.Yeşilyurt köyünden yönümü Ağaçköy,
Allıören istikametine çevirdim.Yeşilyurt sonrası yol beş kilometre kadar sorunluydu,
yeni dolgu yapmışlar,büyük taşlar bayağı zıplattı.Ama asıl sıkıntı o değil.
Allıören sapağından sapıp Allıören köyüne 4 kilometre kala merada
bir koyun sürüsü,çoban ve köpekler.Arkadaş o izbandut gibi kangalların
4’ü bir olup 4 cepheden saldırmaz mı?.Ne sopa göstermem,sallamam,
ne bağırmam,ne üzerlerine yürümem, ne de çobanın müdahalesi onları durdurabildi.
Az daha paçayı kaptırıyordum.Ancak çoban köpeklerle arama girmeye
çalışınca bir nebze sakinleştiler.Çobanın demesine göre kurtlar bu aralar
çok fazlalaşmış,her tarafta kokuları olduğundan köpekler son zamanlarda
çok sinirli olmuşlar,her şeye saldırıyormuş.
İşte böyle ben az daha nasibimi alacaktım.
Saraycık’tan ayrılalı 30 kilometre olmuş ve ben Zafertepeçalköy’deyim.
Bugün buranın pazarı,pazar küçük ama sevimli.Burada ilk ziyaret yerim
Zafertepeçalköy meydanında bulunan Kırık Kağnı ve Üç Komutan Anıtı,
buraya gelmişken bu konu hakkında bilgi vermeden buradan geçilmez.
Zafertepeçalköy: Kütahya ilinin Altıntaş ilçesine bağlı bir köydür.
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Çal olarak geçmektedir.
17 Ağustos 1985’te belediyenin adı “Zafertepeçalköy” olarak değişti.
17 Mart 1967’de belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye
statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Köy, Kütahya il merkezine 65 km, Altıntaş ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Kırık Kağnı ve Üç Komutan Anıtı:Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk’ün,
31 Ağustos 1922 günü muharebe alanını dolaştıktan sonra İsmet Paşa ve
Fevzi Paşa ile Çalköy’de yıkık bir evin avlusunda, kırık bir kağnı üzerinde
son durum değerlendirmesini yaptıkları anı sembolize eder. Anıt 2007 yılında yaptırılmıştır.Mustafa Kemal Atatürk; 30 Ağustos 1924’te Şehit Sancaktar
Mehmetçik Anıtı temel atma törenindeki konuşmasından sonra ise
o günü şöyle anlatmıştır:
“Efendiler, Ağustos’un otuz birinci günü takriben zevalde idi ki,
yine bu Çalköyü’nde, yıkık bir evin avlusu içinde İsmet Paşa ve Fevzi Paşa
ile buluştuk. Kırık Kağnı arabalarının döşeme ve oklarına ilişerek bundan
sonraki vaziyeti mütalaa ettik. Kazandığımız Meydan Muharebesi’nin
bütün seferi hitama erdirebilecek bir azamet ve ehemmiyette olduğunda ittifak ettik.
Şimdi Bursa istikametinde çekilen düşman kuvvetlerini mahvetmekle beraber
bütün ordu-yı asli ile bila-aram İzmir’e yürüyecektik.” İfadesini kullanır.
Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk 30 Ağustos 1922 de
Zafertepeçalköy’ü ziyaretinde şu konuşmayı yapmış ve yaptığı bu konuşma
anıt duvarına işlenmiştir.Kaynak:T.C.Altıntaş Kaymakamlığı
Zafertepeçalköy’de kısa bir mola verdim,sabah kahvaltısını çok erken
yaptığımdan karnım açtı,burada tost yiyip enerjimi topladım.
Ve o enerji ile Zafertepe’ye çıktım.Benim için bu günün en önemli
gezisi Zafertepe ziyaretim olacak.
Zafertepe.
Benim için önemli olduğu gibi,tüm milletimizin için çok önemli bir yerde Zafertepe’deyim.Zafertepe milletimiz için ne anlam ifade ediyor
isterseniz hemen anlatayım.
Zafertepe:Dumlupınar-Uşak doğrultusunda canlarını kurtarmak için kaçan
Yunanlıların büyük kısmı güneyden 1 nci Ordu, kuzeyden de 2 nci Ordu birliklerinin
tazyiki sonucu Aslıhanlar bölgesinde sıkıştırıldı ve kuşatıldı. 30 Ağustos günü
Başkomutan Mareşal Mustafa Kemal Paşa’nın, muharebe sahasının içinde bulunan Zafertepe’den yönettiği taarruz sonucunda bu kuvvetlerin büyük kısmı imha edildi. Başkomutan Meydan Muharebesi adı verilen bu muharebeden kurtulan ve arta kalan Yunanlılar, vahşi ve insana yaraşmayacak davranışlar içinde, önüne gelen
masum Türk’ü keserek, köyünü barkını yakarak, daha doğrusu kendi ırkına
mahsus imzasını geçtiği yerlere atarak, İzmir’e doğru kaçmaya başladı.
Türk Ordusu yaptığı takip harekatı sonucunda 9 Eylül’de İzmir’e ulaştı ve
Anadolu’yu Yunan’dan temizledi.Kaynak Türk Tarih Kurumu.
Zafer Anıtı:Anıt, Kütahya-Afyon Karayolunda, Afyon’a 60 km kala
“Abideler Sapağı” levhasından itibaren 29 km sonra 1181 rakımlı tepededir.
1964 de 220 sayılı yasa ile inşaatına başlanmış ve 1968’de tamamlanıp ziyarete açılmıştır.Anıt gerek 30 Ağustos Zaferinin bütünü ile Kurtuluş savaşının, gerekse
Türk Milletinin birlik ve beraberlik içinde olmasıyla zaferin kalıcı olabileceğini
sembolize etmektedir. 1964 yılında yapılmasına karar verilen anıt 1972 yılında
yapılmış olup Zafertepeçalköy Beldemizde bulunmaktadır.Çatılmış silahların
uzaktan görünüşü veya alev meşale hissini uyandıran Zafer Abidesi, asıl manası
ile Kurtuluş Savaşı’nı sembolize eder.Abideyi bir kül olarak meydana getiren değişik yöndeki üçgen bloklar; milletimizin, yakın ve uzak milletlerin göstermeye hazırladıkları
haksızlığa feveranını iç ve dıştaki düşman kuvvetlerinin mukabil hareketlerini ve çeşitli mücadelelerden sonra bütün milletin tek vücut halinde birleşerek kazandığı
30 Ağustos zaferini canlandırır ve gelecek nesillere Türk Milletinin içte ve
dışta meydana gelebilecek kötü tesirlere karşı er geç birleşerek zafere
gidebileceğini sembolize eder.Eser sahibine ait yazılmış blok büyük zaferin
50. yılı münasebetiyle Korgeneral Bahattin ALPKAN tarafından yazdırılmış
ve yaptırılmıştır.
Kaynak:T.C. Altıntaş Kaymakamlığı.
Günün ve zamanın önem ve anlamına binaen ben de
Mustafa Kemal Atatürk’ün bir neferi olarak Zafertepe’de pozumu
vererek günü anlamlandırdım.
Zafertepe ziyareti sonrası hiçte yabancı olmadığım ve projelerimde
defalarca ters istikamette yaptığım Selkisaray yolunda yol almaya başladım.
Selkisaray’a varınca köyün diğer ucunda sizi Anıt Ağaçlar karşılıyor,
biraz da onlardan bahsedelim.
Selkisaray Ve Gazi Anıt Ağaçlar:Büyük Taarruz devam ederken
savaş anında bu ağaçlarda çok sayıda isabet almıştır, o yüzden bu ağaçlara
Gazi Ağaç denir. 400-450 yaşındaki Selkisaray köyündeki gazi ağaçlar titrek
kavaktır o günleri görmüş olan ağaçların içlerinde halen mermi çekirdekleri vardır.
Selkisaray’dan Yıldırım Kemal yönüne bir kaç kilometre
gitmiştim ki artık Afyonkarahisar sınırlarına da girmiş bulunmaktayım.
Afyonkarahisar bu turumda il sınırlarında gezeceğim beşinci il,
bir süre Afyonkarahisar sınırlarında yol alacağım.
Kısa bir süre sonra Yıldırım Kemal tren istasyonun bulunduğu yere vardım.
Burada bir Şehidimiz var Yıldırım Kemal,onun kabrini ziyaret edeceğim.
Yıldırım Kemal kimdir kısaca anlatmak isterim.
Yıldırım Kemal Şehitliği:Afyonkarahisar’ın Sinanpaşa İlçesine bağlı
Yıldırım Köyünde Tren İstasyonu binasının yanındadır. Bu köyün eski adı
Küçükköy iken Yıldırım Kemal’den ötürü “Yıldırım” ismini almıştır.
Süvari Üsteğmeni olan Kemal 57 inci Tümen ile Denizli, Çal, Afyon ve Sakarya Muharebelerine katılmış ve çok büyük yararlılıklar göstermiştir.
Katıldığı son muharebede yaralanan bu şehidimiz tedavi görmekte olduğu
Konya’daki hastahaneden Büyük Taarruzun başlayacağı haberini alınca iyileşmeyi beklemeden ve doktorların onayını almadan kaçmış ve Fahrettin Altay Paşa’nın
bulunduğu cepheye gelmiş, paşa onu o sırada Küçükköy Tren İstasyonundaki
Yunan birliklerini ortadan kaldırmak için savaşmakta olan İkinci Tümene bağlı olan
2.inci Alayına göndermiştir.Burada istasyonu müdafaa etmekte olan Yunan piyadelerine, birliği ile hücum ederek Küçükköy gibi Afyon bölgesindeki Yunan kuvvetlerinin
İzmir’e ulaşması ve haberleşmesini sağlayacak olan önemli bir stratejik
bölgeyi düşmandan temizlemiştir. En büyük arzusu mensup olduğu
Süvari birliğinin başında İzmir’e girmek olan Yıldırım Kemal (1898-1922),
Ayaşlı Rauf ,İstanbullu Selâhattin, Bayramiçli Lütfi ve Kırklarelili Azmi efendi
ismindeki dört subay ve 30 erle birlikte şehit düşmüştür.Topluca gömülen şehitlerin
mezar ve anıtları 1966 da bugünkü biçiminde tanzim edilmiş 1996 da da yeni
düzenlemeler yapılmıştır. Yıldırım Kemal’in mezarı mermer kare bir kaide üzerinde
bir obelisk biçimindedir. Hayat hikâyesi ise obeliskin üzerinde eski yazı ile yazılıdır.
Kaynak.T.C. Sinanpaşa Kaymakamlığı
Yıldırım Kemal Şehitliği’nden ayrılıp Yıldırım Kemal Köyüne vardım.
Köyün dışındaki yolun hafif rampasını çıktım.Köyün üstündeki çamlığı geçer
geçmez yoldan içeride bir çeşme olduğunu biliyorum, suyunun akması için
dua ederek o tarafa doğru yol aldım,bingo akıyor,gayette iyi konumda.
Bugün öğle vakti iyice sıcak yaptığı gibi nemli, hava vücudumu yapış yapış yaptı.
Buradaki çeşme herşeye değer di,yoldan içeride olmasının avantaşını kullanarak
duşumu alıp,temizlendim.
.jpg)
Çeşme başı temizliğinden sonra Akçaşar tarafına devam ettim.
Akçaşar’ı geçtikten sonra daha kestirme olduğunu ve ortamınında
mükemmel olduğunu bildiğim Düzağaç yoluna saptım.Düzağaç’a varmadan
baraj gölünün üstünden geçtim.Evet baraj gölünün üzerine köprü yapılmış,
o köprüden geçiyorsun mükemmel bir duygu.
Düzağaç sonrası İzmir-Afyonkarahisar yolunu kullanarak 8 kilometre kadar
yol aldıktan sonr Sinanpaşa sapağından içeri girdim.
6 kilometre sonra saat 16:00 gibi Sinanpaşa girişindeyim,Sinanpaşa
bugün benim ikmal noktam, buradan akşam ve sabah ihtiyaçlarımı aldım,
kısa bir mola verdim ve Ahmetpaşa tarafına yöneldim.
Sinanpaşa: Sinanpaşa, eskiden Sincanlı, Afyonkarahisar ilinin bir ilçesidir.
Afyonkarahisar-Uşak ve Afyonkarahisar-Antalya karayolları arasında,
il merkezine 33 km uzaklıkta bulunmaktadır. 1953 yılında ilçe olmuştur.
Ahmetpaşa,Sinanpaşa’ya bağlı bir belde Sincanlı ovasında Ahmetpaşa’ya
kadar yol alıp Ahmetpaşa içinden yönümü güneye çevirip Antalya-Afyonkarahisar
yolu bağlantısına kadar yol aldım.
Artık Antalya-Afyonkarahisar yolunda yol almaktayım.Bu yolda tırmanmaya
başladığımın 1.5 kilometresinde Çiğiltepe Şehitliği’ne giden yol ağzındayım.
Burada kısa bir mola verirken Çiğiltepe Şehitliği’ne bu yoldan 2024 yılında gitmiş,
ziyarette bulunmuştum hatırlatması yapayım.Blog sayfamın projeler bölümünde
detayları bulabilirsiniz.
Antalya-Afyonkarahisar yolunda 4 kilometre tırmandıktan sonra biraz iniş
yapıp Serban sapağından içeri girdim.Ve Serban merkeze geçtim,merkezde
bol bol olan çeşmeler ilk dikkatimi çeken şey oldu.Tüm sularımı tazeledim,
buz gibi akan sularla güzel bir şahsi temizlik yaptım.
Serban:Sinanpaşa ilçesine bağlı bir beldedir.24 Aralık 2009’da beldenin
“Savran” olan adı “Serban” olarak değiştirildi.İlçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Serban Kampı.
Geçen yıl yaptığım Anadolu 2025 turumda ana yoldan geçerken
Serban yakınlarından geçmiştim.Seneye ”bu bölge ve ilerisine plan yap
Şafak talimatı” kendime vermiştim,şimdi uygulamaktayım.Ben Serban’a
ilk defa geliyorum ve dahada ileri gideceğim ama bu gece buradayım çünkü belediye arkasında kocaman bir park var.Baştan tereddüt ettim, sağı solu kolladım,
o arada kameriye de akşam yemeğimi yedim.Tamam ben buradayım
fikri kafamda yer edince de çadırımı parkın en uç kısmına kurdum,bu gece
Serban’ın misafiriyim.Çadırımı kurup içini yerleştirip,şahsi temizlik sonrası,
tekrar kameriyeye dönüp radyomdaki müzik,meyve suyu,badem üçlemesi ile
akşam keyfi yaptım.Sonrası malum,uyku vakti deyip çadırın yolunu tuttum.
Bugün,Saraycık’tan yola çıkıp Zafertepe ziyareti yaptım.Sinanpaşa üzeri
Serban’a geldim.Yarın uzun ve güzel bir gün olacak baştan söyleyeyim.
Serban sonrası Şuhut,köylerden Çay ve Bolvadin’e varış.Yarın bayağı uzun ve
yorucu gün beni bekliyor,Murat Dağı tırmanışında yaşadığım yağmur nedeniyle
programın gerisinde kalmıştım, bugün telafisini yapamadım ama yarın o eksikliği
giderme niyetindeyim, hadi hayırlısı deyip günü kapatalım.
Sabah görüşmek üzere…..
6. Gün 10 Haziran 2026 Saraycık-Zafertepe-Sinanpaşa-
Serban:86 KM
Serban:86 KM
ANADOLU 2026 (6.Gün Saraycık-Zafertepe-Serban)
Discussion about this post