Trakya Turu,evet Trakya Turu, ben bu programı, rotayı hazırlayalı tam 10 yıl olmuş.Nerede ise tüm Türkiye’yi gezmişim ama memleketiminde içinde olduğu bölgeyi es geçmişim,bu benim ayıbım.Türkiye haritası üzerinde gezdiğim yerleri işaretlediğimden her yer kızarmış Trakya ise gri konumda kalmış,yani yeter gel artık kardeşim diyor.Zamanı gelmiş,geçmiş olmasın istedim ve 2025 yılının bu güzel mevsiminde yola çıkmaya karar verdim.Geçmişte hazırladığım programı revize ettim, tekrar şekillendirdim ve yola çıkmak için günü belirledim.Trakya Turu 2025’e memleketim,doğduğum yer olan Gelibolu’dan başlayacak, Gelibolu’da bitireceğim.Fazla sözü uzatmadan yıllar önce planladığım ve bugüne nasip olan turuma çıkalım isterseniz.
1 nci Gün 15 Nisan 2025 Gelibolu-Bolayır-Evreşe-Gökçetepe:
Turum 15 Nisan 2025 tarihinde başlayacak,ben 14 Nisan günü doğduğum yer Gelibolu’ya intikal ettim.Öğleden sonra vardığım Gelibolu’da ilk ziyaretim Gelibolu kabristanlığındaki annemin,babamın,kardeşlerimin ve yakınlarımın mezarları oldu,manevi dugularımla dua okudum.Gece ablamda kalacağım ama daha vaktim olduğundan Gelibolu içinde kültür gezisi yapıp ablama öyle gitmeyi tercih ettim. Bu sayede hem Gelibolu’yu gezmiş olacak, hemde ben bu turumda doğduğum şehre torpil yapmış,tanıtmış olacağım.Haydi Gelibolu’yu gezelim…..
Gelibolu:Çanakkale Boğazı’nın başladığı yerde kurulan Gelibolu’nun, Saroz Körfezi
kıyıları tamamen temiz kumsallardan oluşmaktadır. Korudağı’ndan doğan Kavak Çayı,
bu bölgeyi sulayan tek hayat kaynağıdır.Kente ve yarımadaya isim babalığı yapan antik kentin ilk olarak ne zaman ve kimler tarafından kurulduğu kesin olmamakla beraber, şimdiki ilçe toprakları üzerinde kurulmuş olan Gallipolis olduğu bilinmektedir. Gallipolis ismi Gazi Süleyman Paşa’nın 1354 yılında bu bölgeyi fethetmesinden sonra “Gelibolu” olarak kullanılmağa başlanmıştır. Gelibolu, Osmanlı Devletinin deniz üssü haline gelmiş, burada
bir tersane inşa edilmiş, böylece Osmanlı’nın Akdeniz’e açılan kapısı olmuştur. 1923 yılında
il olan Gelibolu, 1926 yılında Çanakkale’ye bağlı bir ilçe merkezi durumuna getirilmiştir.
1915 yılında I.Dünya Savaşının en kanlı cephesi olan Çanakkale Savaşları Gelibolu’nun hemen yanında cereyan etmiştir.İlçedeki konserve fabrikalarında üretilen ürünler
Avrupa’da isim yapmıştır. Deniz ve karayolu ile kavşak noktasında olan Gelibolu’nun
geleceği turizme bağlıdır.Kaynak:T.C. Çanakkale Valiliği
Gelibolu Kalesi: Gelibolu kent merkezinde yer almaktadır. Gelibolu Kalesi Gravürlerden ve seyyahların anlatımından anlaşıldığı kadarıyla şehri kuşatan yuvarlağa yakın altıgen planlı bir dış kale ile şehir merkezinde tepede yer alan bir iç kale ve iç içe iki suni limandan oluşmaktadır. Bugün ise Namık Kemal İlkokulunun bahçesinde kalan bir kısım sur duvarı ile liman ağzında bir kule görülmektedir. Kulenin malzeme ve tekniğinden Osmanlı eklemesi olduğu Namık Kemal İlkokulunun bahçesindeki almaşık teknikle yapılmış olan sur duvarının ise Bizans dönemine ait olduğu düşünülmektedir.Kaynak:T.C. Çanakkale Valiliği
Gelibolu Kalesi ve Piri Reis Müzesi:Günümüzde deniz kıyısında kalıntıları görülen Gelibolu Kalesi Bizans Döneminde 681’den 717 yılına kadar süren Arap akınları sırasında, Gelibolu’nun korunması için 711 yılında yaptırılmıştır. Daha sonra Osmanlılar döneminde onarılmıştır. Piri Reisi Müzesi’ne ev sahipliği yapmaktadır. Müzede, Gelibolu‘lu olduğu bilinen ünlü denizciyi tasvir eden büstler, tablolar ve haritaları yer almaktadır.Kaynak:T.C. Gelibolu Kaymakamlığı
Bayraklı Baba: Gelibolu’nun Fener Meydanı girişinde Hamzakoy’a bakan yamaçta küçük bir bahçenin içinde bayraklarla donatılmış mezarında yatmaktadır.Asıl adının Karacabey olduğunu, Osmanlı ordusunda bayraktarlık yaptığı bu kutsal vazifeyi yaparken de şehit olduğu bilinmektedir. Karacabey, fetih sırasında Gelibolu’nun kuzey kapısından şehre girmeye çalışan ordumuzun saflarında yine bayrakla beraber savaşa katılıyor.Vuruşurken birkaç arkadaşıyla birlikte düşman tarafından sarılır. Kimisi şehit, kimisi tutsak olunca Karacabey de bayrağı ile birlikte esir veya şehit olma durumuyla karşılaşır. Bayrağın düşman eline geçme durumunu görünce çılgın bir uygulamaya girişir.Bayrağı küçük parçalara ayırarak yutmaya başlar ve yutar. Sonrada düşmanın üzerine saldırır. Yaralı olarak arkadaşları bulunduğunda kılıç darbeleriyle parçalanmış midesinden, yuttuğu bayrak parçalarının kanları ile birlikte ortaya çıktığı görülür. Gerçeğin ortaya çıkmasının mutluluğu içinde son sözlerini söyler. “Beni bayraksız ve duasız bırakmayın!.” İşte o gün bu gündür türbesinden ne bayrak eksik olur, ne de duasız kalır. Diğer bir rivayete göre ise;Osmanlı donanmasında bayraktarlık yapan Karacabey, Marmara’da Yassıada açıklarında Bizans donanmasıyla yapılan bir savaşta elinde sancağı ile birlikte şehit düşmüştür. Donanmanın merkezi olan Gelibolu’da sahile yakın bu yamaca gömülmüş, vasiyeti üzerine mezarı bayraklarla donatılmıştır. Ölümü H.813-M.1410 yılıdır.Kaynak:T.C. Gelibolu Kaymakamlığı
Hamzakoy Plajı:İlçe merkezinde bulunan, mavi bayraklı Hamzakoy sahili altın sarısı kumsalıyla sizi kendine hayran bırakacak yerler arasında bulunmaktadır. Şemsiye, duş ve benzeri hizmetlerden yararlanma imkanlarının olduğu Hamzakoy Plajında denizin tadını çıkarmadan Gelibolu’dan ayrılmayın.
Gelibolu Feneri: Çanakkale boğaz girişini kontrol edebilecek konumda bulunan Gelibolu Feneri denizden 34 metre yükseklik bulunmaktadır. Kâgir bina olarak inşa edilen ve 9 metre yüksekliğe sahip kulesinden çakan ışığı, 15 deniz mili uzaklıktan görülebiliyor. Osmanlı İmparatorluğu dönemi 1856 yılından bu yana görev yapan fenerin bulunduğu görkemli panoramaya sahip burun park olarak düzenlenmiştir. Osmanlı döneminde “kandil’ ile başladığı denizcilere yol gösterme işlevini, günümüzde teknolojiye uyumlu devam ettirmektedir. Fener, Çanakkale Boğazı’ndan geçen transit gemi kaptanlarının telsiz konuşmalarında dile getirdiği “Gelibolu Light House’ yani “Gelibolu Feneri’ sözcüğü ile tüm dünya denizcileri tarafından bilinmektedir. Fener ve gardiyan binası ulusal miras olarak Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğünce koruma altındadır.Kaynak:Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü
Dumlupınar Denizaltı Anıtı:Çanakkale Boğazı’nın Nara Burnu önlerinde 70 yıl önce
İsveç şilebi Naboland ile çarpışması sonucu batan TCG Dumlupınar Denizaltısında
şehit olan 81 denizci anısına yapılan anıttır.
Namazgah (Azaplar Cami):Fener Meydanında bir açık hava camii olan namazgâh,
1407 yılında Hacı Paşaoğlu İskender Bey tarafından inşa edilmiştir. Askerlerinin sefere çıkacakları zaman toplu halde burada namaz kıldıkları varsayılmaktadır.
Kaynak:T.C. Gelibolu Kaymakamlığı
Mevlevihane:Gelibolu Mevlevihanesi, içlerinde çile çıkarılan, derviş yetiştirilen 15 Mevlevi Asitanesinden birisidir. 17. Y.Y da (Muhtemelen 1621 tarihinden önce) kurulan Mevlevihane bu onbeş Asitane içinde en geniş araziye ve en haşmetli Semahaneye sahiptir. Binalardan bugüne kalanlar, Hamza koy askeri bölge içinde ve deniz kenarına yakın alanda bulunan semahane-türbe ve taç kapıdan ibarettir. Gelibolu’nun düşman işgaline girmesiyle birlikte cephanelik olarak kullanılan Mevlevihane uzun bir süre Askeri alan içerisinde yer aldıktan sonra 1994 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından satın alınarak onarılmış olup, 17 Eylül 2005 tarihinde ziyarete açılmıştır.Kaynak:T.C.Gelibolu Kaymakamlığı
Gelibolu’dan Ayrılış.
Gelibolu kültür gezim sona erdi, bugün 15 Nisan 2025 sabah 08:30 itibari ile Trakya Turu 2025’e başlamış bulunmaktayım.Evden ayrıldıktan sonra yönümü Eski İstanbul yoluna çevirdim.Bugün kullanabildiğim kadar bu yolu kullanacağım. Gelibolu dışına çıkmadan önce Hamzakoy bölgesinde bulunan Gelibolu Savaşlarında hastane merkezi olan Gelibolu’da Şehit olanlar ile günümüz Şehitlerinin bulunduğu Gelibolu Şehitliği önünden geçerken durdum, Şehitlerimiz için dua ettim,saygımı sundum ve sonra Bolayır yönüne hareket ettim.
Hava sert,kapalı ve rüzgar tüm şiddeti ile karşıdan esiyor, zaten Gelibolu’nun rüzgarı hiç eksik olmaz ki!.Eğritaş bölgesini geçtim,karayokuşu tırmandım ve hafif tırmanışlı olarak sırt bölgesinden ilk uğrayacağım Çimpe Kalesine doğru yol alırken arada bir yağmur taneleri de beni dövmeye başladı.
Çimpe Kalesi.
Hem Marmara Denizine hem de Saroz Körfezine hakim bir noktada bulunan Çimpe Kalesine vardım.Kale içinde kültür gezimi yaparken rüzgar şiddetini bayağı arttırdı.Yağmur ise arada sırada iri taneler atarak ben buradayım demeye çalışıyordu.Bu atmosferde Çimpe Kalesini gezdim,dehlizlere girdim, etrafı seyrettim daha fazla rüzgar yemeden ve ıslanmadan buradan ayrılmalı deyip kaleden ayrıldım.
Çimpe Kalesi:14. yüzyılın ortalarında Osmanlı Ordusu tarafından fethedilen, Balkan topraklarının güneydoğu kesiminde Gelibolu Yarımadası’nda yer alan bir kaledir. 1352 yılında Osmanlı tarafından fethedilmiştir. 14. yüzyıl ortalarında Osmanlı Türklerinin Çimpe Kalesi’ni alarak Rumeli’ye geçişi Balkanlar’ın tarihinde oldukça önemli bir dönüm noktası olmuştur.Kaynak:Çanakkale Valiliği
Çimpe Kalesi gezim sonrası Bolayır yönüne rüzgara karşı kısa bir süre yol aldıktan sonra Bolayır’a vardım.Bolayır’da görülecek bir yer var orayı görmeden önce Bolayır’dan biraz bahsedelim isterseniz.
Bolayır:Gelibolu ilçesine bağlı bir köydür. Köyün adı, MÖ 454 yılı kayıtlarında Rumca çarşı anlamına gelen Agora, 1204 yılı kayıtlarında ise Rumcada “yamaç” anlamına gelen Plagia ya da İsplagia şeklindedir. Köy, 1484’ten beri günümüzdeki adını taşımaktadır. 6 Temmuz 1957 tarihinde nahiye merkezi iken belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 30 Mart 2014 Mahalli İdareler Seçimlerinde sona erdi.
Rumeli Fatihi Gazi Süleyman Paşa.
Bolayır merkezde ziyaret edeceğim yere geldim,yeşillikler ve park içindeki yere girip
ziyarete başladım.
Gazi Süleyman Paşa: Osmanlı Devleti’nin ikinci hükümdarı Orhan Gazi’nin büyük oğlu olup, annesi Yarhisar tekfurunun kızı Nilüfer (Holofira) Hatundur. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Hicri 716 (1316) olduğunu kabul edenler vardır.Şehzade Süleyman Paşa,
ilk defa 10 Bin kişilik bir kuvvetle Rumeli’ye geçmiş, 1349’da da 20 bin kişilik bir birlik göndererek isyancı “Zelotlar”ın elindeki Selanik’i kurtarmıştır. Bu başarı, Gazi Süleyman Paşa’nın tüm Balkanlarda tanınmasına yol açmıştır. Gelibolu’nun fethi fikri bu suretle olgunluk kazanmıştır. Sırp ve Bulgarları Dimetoka önlerinde mağlup ederek Edirne’yi Bizans adına kurtarmıştır. (1352) Bu yardıma karşılık, Çimbe kalesi Türklere üs olarak verilmiştir (1354).Gazi Süleyman Paşa, Çimbe Kalesi’nde bir miktar asker bırakıp Biga’ya döndükten sonra, beraberindekiler yeni fırsatlar aramaya başlamıştır. Rumeli’ye geçiş olayını Osmanlılar “Rumeli’ne mürûr” ismiyle anmışlardır. Türklerin Rumeli’ye geçişi; Türklere Anadolu’nun kapılarını açan, Türk tarihinin dönüm noktalarından biri olan Malazgirt Savaşı (1071) kadar önemlidir. Çünkü o tarihten itibaren Rumeli de, 500 yıllık Türk döneminde, Anadolu kadar Türkleştirildi.Rumeli’nin fethi olayı yalnız Türk tarihine yeni bir akış veren bir hadise olmakla kalmadı. Aynı zamanda Avrupa, dolayısıyla dünya tarihine de geniş ölçüde tesir etti. 12 Mart 1354’te meydana gelen şiddetli deprem Gelibolu kale duvarlarını yıkarak Osmanlı fethini kolaylaştırmıştır. Gazi Süleyman Paşa, Gelibolu Kalesi başta olmak üzere Tekirdağ’a kadar Marmara sahillerini feth etmiş, Gelibolu kalesinin surlarını tamir ettirmiş, Anadolu’dan getirttiği Türk Halkını yeni alınan kalelere yerleştirmiştir.1354’ten itibaren Gelibolu’da kendisine yaptırdığı sarayda oturmaya başladı. Gazi Süleyman Paşa Gelibolu ve civarını feth etti. Rumeli fatihi olarak bilinmektedir. Kaynak:T.C. Gelibolu Kaymakamlığı
Namık Kemal’in Mezarı: Vatan sevgisi ve hürriyet kavramlarına derin bir bağlılığı bulunan Namık Kemal, Gelibolu’da mutasarrıf olarak görev yapmış vefatından sonra Gelibolu Bolayır’a defnedilmiştir. Namık Kemal’in anıt mezarı, Süleyman Paşa türbesi ile yan yana bulunmaktadır.
Bolayır kültür gezim ve sonrasında biraz dinlenme sonrası Bolayır’dan ayrıldım.Yine rüzgarı karşıdan şiddetli hissederek 6 kilometre ilerideki Koruköy’e eski yoldan yol almaya devam ettim.Koruköy itibari ile mecburiyetten Çanakkale-İstanbul yoluna çıkıp bir süre yol aldım ve tekrar ana yoldan ayrıldım.
Ana yoldan Şarköy yoluna saptıktan bir süre sonra Kavakköyüne vardım. Kavakköyü Gelibolu’ya 35 km,Şarköy’e 25 km uzaklıkta olup,adını verdiği Kavak Çayı kenarında bulunmaktadır.Küçük ve şirin bir köy olan Kavak Köyünde, Kavak Çayı kenarında bulunan parkta durup öğle molası verdim, rüzgarın bana verdiği sersemliği ve yorgunluğu üzerimden attım.
Kavak Çayı;Koru Dağdan doğup 50 kilometre yol kat ettikten sonra Saroz Körfezi’ne dökülmektedir ve bölgenin tek su kaynağıdır.
Evreşe.
Kavakköy molamdan sonra Kavak Ovasında yol alarak Kavakköy-Evreşe bağlantı yolunu kullanarak Evreşe beldesine vardım.Beldeye varınca ilk işim cami bahçesine gidip kısmi temizliğimi yapmak oldu.Belediyelik olan belde de her şey mevcut, o yüzden burası benim ikmal noktam.Marketten akşam ve sabah ihtiyaçlarımı alıp tekrar yola çıktım.
Evreşe: Marmara bölgesinde, Çanakkale ilinin Gelibolu ilçesine bağlı belde.Beldemiz 1880-1885 yılları arasında Çakıllık köyünden geldiği bilinen, 16-17 hanelik bir topluluk ile şimdiki adıyla Taşağıl denilen mevkiide “Efredosiye” isimli Rum kraliçesinin yönetimi altındaki topluluğun kuraklık nedeniyle buraya taşınmasıyla kurulmuştur.Marmara bölgesinde Koru Dağları ile Ganos Dağları arasındaki ovada, Saros Körfezine kıyısı bulunan kasabamız Trakya’nın en eski nahiyesi konumundadır.Yazları kurak ve sıcak, kışları ise yağışlı ve soğuk geçmektedir. Belli başlı geçim kaynakları tarım ve hayvancılık olup son yıllarda zeytin ve meyve ekimlerinde gözle görülür önemli değişiklikler meydana gelmiştir.Kaynak:T.C. Evreşe Belediyesi
Evreşe ikmali sonrası ana yola kadar bisiklet yolunda gittikten sonra
Çanakkale-İstanbul yoluna çıktım.Çok kısa süre burada yol aldıktan sonra Kocaçeşme
köyü sapağından içeri girdim.Kocaçeşme köyü ata toprağı,rahmetli dedemin köyü burası.Dedem Balkan Savaşına katılmış Balkan Savaşı Gazisi ve Kurtuluş Savaşında bölgenin Yunan işgalinden kurtulmasında büyük hizmetler vermiştir.Kocaçeşme köyünden Adilhan köyüne çıkıp uzatmaktansa tarla yolu misali yoldan 3-4 km kadar yol alarak Adilhan-Sazlıdere yoluna çıktım.
Kocaçeşme köyüne giriş yapmam ile birlikte Saroz Körfezinede paralel yol almaya başladığımıda hatırlatmak isterim.Hal böyle olunca Saroz Körfezini de es geçemeyeceğim.Saroz Körfezi: Trakya topraklarının Ege denizindeki kıyısı Saros körfezi, tertemiz kumsallarla kaplı bir kıyı şerididir. Saros körfezi su altı akıntılarının fazla olması, herhangi bir büyük yerleşimin ve sanayileşmenin olmaması sebebi ile Ege denizinde yer alan en temiz bölgelerden biridir. Ve iddia şudur ki; Saroz Körfezi dünya üzerinde kendi kendini temizleyen 3 denizden biridir.
Saroz Körfezi, Korudağ ve Çam Ormanları manzaralı yolda keyifle yol alırken yavaş
yavaşta günün sonuna yaklaşmaktayım.Ben böyle keyifle yol alırken Çanakkale il
sınırlarını terk edip uzun süre yol alacağım Edirne il sınırlarına da giriş yapmış bulunmaktayım.
Ne güzel deniz seviyesinde lay lay lom giderken birden bire Korudağ eteklerinde bulunan Sazlıdere Köyüne doğru tırmanmaya başladım.Sazlıdere tırmanışı gün sonuna denk geldiğinden bayağı hırpalayıcı oldu.Tırmanış Sazlıdere sonrası da devam etti.Yordu mu?, valla bayağı yordu,inanmazsanız sizde bir deneyin.Yorucu ama zevkli tırmanış sonunda Gökçetepe sapağına kadar geldim.
Sıfır rakımdan 300 rakıma tırmandım, Gökçetepe Köyü itibari ile bu sefer tersi olarak 300 rakımdan sıfır rakıma Saroz Körfezi sahiline iniş yaptım.Tırmanış ne kadar sıkıntılı ise iniş o kadar keyifliydi.Gökçetepe sahile inince daha vakit olduğundan Gökçetepe Tabiat Parkı içi yada daha ilerisini düşünerek hamle yaptım.Ama maalesef Tabiat Parkının İbrice Limanı tarafındaki kapısı kapalıymış,geçemeyeceğim kapıdaki görevli tarafından söylendi,kapıdaki biraz açıklama özürlü olduğundan işi fazla uzatmadım.Bu kötü haber!,yarınki program o yöndeydi,bunu sabah düşünürüm, şansımı sabaha bırak Şafak düşüncesi ile Saroz sahilinde kendime kalacak yer baktım.
Gökçetepe Sahili Kampı. Gökçetepe Tabiat Parkı geçişi galiba fiyasko ile sonuçlandı,ben bir sonraki adıma geçeyim,kalacak yer.Fazla aramaya gerek kalmadı,Tabiat Parkının yakınında istediğim yeri buldum.Tereddüt etmeden kamp hazırlıklarına başladım, çadırımı kurdum ve bu yere yerleştim. Bu gece Saroz Körfezi kenarında sahilde kamp yapacağım. Sert rüzgar var, üşütüyor, çadır faaliyeti sonrasında hemen şahsi temizliği yaparak sıkıca giyindim. Şimdi rahat rahat yemek ve sonrası keyfime bakabilirim.10 yıl önce hazırlığını yaptığım ama ancak bu yıl bu aylarda yapabildiğim Trakya Turu 2025 için dün otobüs ile İzmir’den doğduğum yer Gelibolu’ya gelmiş,Gelibolu’da bir gece kaldıktan sonra bugün turuma başlamıştım.Bugün kü rotam gayet güzeldi, tam istediğim gibi oldu,keyfini sürdüm.Yarın istediğim gibi Gökçetepe Tabiat Parkı içinden geçebilirsem rotam aynen devam eder,yok efendim geçiş yok derlerse Gökçetepe’ye döner rotayı kuzeyden çeviririm, o kadar basit,sabah ola hayır ola.Şimdilik iyi geceler,yarın görüşürüz,takipte kalın.
1 nci Gün 15 Nisan 2025 Gelibolu-Bolayır-Evreşe-Gökçetepe:75KM
TRAKYA TURU 2025 (1.Gün Gelibolu-Bolayır-Evreşe-Gökçetepe)
Discussion about this post