Dün Dereköy-Kırklareli yolu hariç Hayrabolu’ya kadar Trakya’nın düzlüklerinde 99 kilometre yol alarak Hayrabolu öğretmenevinde günü sonlandırdım.Yoruldum mu?,elbet yoruldum,bu bana güzel bir uyku olarak geri döndü.İyi uyudum,dinlendim,keyfimde Trakya’nın havası gibi!.Trakya’da yol alıyorum,ülkenin kuzeybatısı,aylardan Nisan, havalar daha tam ısınmadı.Özellikle sabahları serin-soğuk karışımı,öğlenleri ise sıcağa yakın.Hayrabolu sabahı da o karışık havalardan,uyanınca oda biraz hava alsın diye camı açınca o keskin hava odanın içine doldu ama benim iyice uyanmama da neden oldu.Bugün Trakya Turu 2025’in 8’nci günü, güne Hayrabolu’dan başlayıp Malkara-Yülüce hattında yol alacağım,bakalım neler ile karşılaşıp neler yaşayacağım,hep beraber görelim.
8 nci Gün 22 NİSAN 2025 Hayrabolu-Malkara-Yülüce:
Sabah 06:00 gibi uyandım,Hayrabolu öğretmenevi kahvaltı vermediğinden kahvaltımı
odada kendi imkanlarım ile yaptım.Kahvaltı toparlanma derken 07:15 gibi öğretmenevinden ayrılık vakti geldi.Öğretmenevi Alpullu caddesinde olduğundan dün yarım tur attığım Hayrabolu’yu bir baştan bir başa kat ederek Malkara Caddesine çıktım.
Her ne kadar güneş olsa da sabahın ayazı insanın iliklerine işleyerek Hayrabolu-Malkara Yoluna çıktım.Akşam incelediğim yükselti raporuna göre konuşuyorum,40 ile 170 rakım arasında değişen oranlarda önümde yaklaşık 40 kilometrelik bir yol var,Trakya’nın düzlüklerindeki yol alıyorum. Tabii bu yol hep öyle dümdüz değil bol bol indi çıktı ile dolu,ufak testere ağzı diyelim.Yol boyu bir sürü ekili arazi, yakın uzak köy hepsi gözlerimin önünde görebildiğim kadarını görebiliyorum.
Tıngır mıngır yol alıyorum,aceleye gerek yok,trafiği fazla olmayan bu güzel coğrafyanın tadını çıkarıyorum.Bereketli topraklar buraları,her yer yemyeşil,ürünler çıkmaya başlamış,arpa,buğday vb gibi bir sürü şey ekili.Yeşilliklerin arasında bazen uzakta
bazen de hemen yol kenarında mevsime göre gürül gürül akan çeşmeleri…..
Ben bunun keyfini çıkarmayayım da kim çıkarsın.
Bereketli Hayrabolu – Malkara Ovasında yol aldım,gözüm yeşilliğe doydu.Yavaş yavaş Malkara’ya da yaklaşmaktayım.Ovada yol alırken bazen karşınıza sürprizlerde çıkar,yılmak yok, yola devam.Malkara’ya 6 kilometre kala işte o ufak sürprizlerden biri karşıma çıktı.
2800 metrede %6 eğimle 110 rakımdan 310 rakıma tırmanış,hayırlı olsun.Bacaklar düz ovaya alışınca bu tırmanışın ilk birkaç yüz metresi zorluyor ama sonra alışınca tıngır mıngır çıkılıyor.
Biraz tırmanış ve biraz iniş sonrası Malkara içindeyim.Hayrabolu’dan Malkara’ya 45 kilometrelik bir yolculuk sonunda öğle molasını hak ettim sanırım.Malkara’ya daha önce gelmişliğim var ama otobüs ile hep transit oldu,bisiklet ile ilk gelişim.O yüzden ilçe içinde yavaş ve çevreyi inceleyerek yol aldım.Ayrıca yemek yiyebileceğim bir yer baktım,o aradığımı Malkara çıkışına yakın buldum ve hak ettiğim öğle yemeğimi afiyet ile yedim.Malkara ayrıca benim ikmal noktam olduğundan ilçe dışına çıkmadan ihtiyaçlarımı da tamamladım.
Malkara:Tekirdağ ilinin bir ilçesidir. İl merkezinin yaklaşık 56 km batısında yer almaktadır. Tekirdağ iline 56 km uzaklıkta olan Malkara’nın kuzey batısında Uzunköprü, kuzey doğusunda doğusunda Süleymanpaşa, Hayrabolu, güney doğusunda Şarköy, güneyinde Gelibolu, batısında ise Keşan bulunmaktadır.
Malkara öğle molası ve alışverişten sonra Çanakkale-İstanbul yoluna çıktım.Yönüm Tekirdağ-İstanbul tarafı,bol trafikli Keşan üzeri Gelibolu yolunu kullanmaktansa biraz Tekirdağ yönüne gidip Şarköy yoluna sapacağım.
Şarköy sapağından girip Kavakçeşme’den içeri gireceğim ama köyün üstünde bir yol görünce oradan devam ettim.Nasılsa hepsi aynı yere çıkıyor.Bu rotayı bana Ferdi Kızıl (Ferdimen) kardeşim önerdi,o buraları iyi bilir.’’Ağabey sen ana yolu sevmezsin,sana göre bir rota var oraya devam et’’ deyince iyi söze ne denir hemen bu rotaya yöneldim.Ferdi yanılmaz,beni de yanıltmaz.Kavakçeşme üst yolundan köy yoluna çıkış,orman içi yolculuk ve sonrasında güzel bir iniş ile Balabancık’a vardım.
Ova yolculuğum Malkara köylerinde de devam ediyor.Balabancık-Çimendere arasındaki
kısa mesafeyi çabuk aldım.Tabelaları takibe devam edin yol sizi Gelibolu’ya götürür,
sıkıntı yok.
Çimendere köyü ile birlikte tırmanışta başladı.90 rakımdan 320 rakıma 5 kilometrede tırmanış burası.Gün sonuna gelmese iyiydi ama yapacak bir şey yok,yola devam.Tırmanışın sonuna doğru gürül gürül akan bu çeşme imdadıma yetişti.Çeşme de hem sularımı tamamladım, hem de şahsi temizliğimi yaptım.Şimdi tüm yollar bana tırıs gider vız gelir.
Tepe noktası ile birlikte Tekirdağ il sınırlarından çıkıp Çanakkale il sınırlarına da girmiş bulunmaktayım.Bu saatten itibaren Çanakkale il sınırlarında yol alacağım.Şimdi çıktığım kadar iniş yapacağım o yüzden kask kafaya,rüzgarlık bedene alındı.6 kilometrelik dümdüz bir iniş ile Çokal köyüne vardım.Çokal köyü Gelibolu’ya bağlı bir köy,ilçeye en uzak köylerinden biri ve sınırlarında Çokal Baraj Gölü vardır.Gelibolu doğumlu olmama
ve 18 yaşına kadar Gelibolu’da bulunmama rağmen Çokal köyüne hiç gelmemiştim.
Ferdi’nin önerisi ile girdiğim bu rotada Çokal köyünü de görmüş oldum.
Yülüce Kampı.
Çokal köyü ile Yülüce köyü arası 4 kilometre kadar,yoldayken Yülüce köyü,olmaz ise Evreşe’de konaklarım düşüncesi vardı.83 kilometre yol sonunda akşam üzeri vardığım Yülüce köyü okul bahçesini görünce tamam buraya kadar dedim.Kahvehaneler bölgesinde birkaç köylü arkadaşa haber verip okul bahçesine geçtim, haber verirken muhtara da haber edin demeyi unutmadım.Gerçi muhtarın benim orada olduğumdan geç haberi olmuş,hoş geldine biraz geç geldi,sağlık olsun.Okul taşımalı sisteme geçildiğinden beri atıl durumda,herhangi bir işlevi yok,bereket ATATÜRK büstü sağlam.Keşke okulun bahçesine koskoca düğün salonu yapıncaya kadar okul binasını da kadınlar ve çocuklar için eğitim amaçlı kullansalar, faal halde tutsalardı.Burada bu öz eleştiriyi yapmak zorundayım maalesef gezdiğim, gördüğüm tüm yerlerde taşımalı sistemden sonra okul binaları hep böyle.Bu gece Gelibolu ilçesinin köylerinden biri olan Yülüce köyünde geceleyeceğim.Yülüce’ye lise çağlarında bir arkadaşım ile onun bir durumu nedeniyle 1-2 kere gelmişliğim var,onu da hayal mayal hatırlıyorum.Evet,bugün Hayrabolu-Malkara arası bereketli ovada yol aldım,Tekirdağ il sınırlarından çıkıp Çanakkale il sınırlarına girdim ve Yülüce’deyim. Yarın ki rotam Yülüce çıkışlı Evreşe-Bolayır-Gelibolu rotası olacak.Takipte kalın.
Çokal köyü ile Yülüce köyü arası 4 kilometre kadar,yoldayken Yülüce köyü,olmaz ise Evreşe’de konaklarım düşüncesi vardı.83 kilometre yol sonunda akşam üzeri vardığım Yülüce köyü okul bahçesini görünce tamam buraya kadar dedim.Kahvehaneler bölgesinde birkaç köylü arkadaşa haber verip okul bahçesine geçtim, haber verirken muhtara da haber edin demeyi unutmadım.Gerçi muhtarın benim orada olduğumdan geç haberi olmuş,hoş geldine biraz geç geldi,sağlık olsun.Okul taşımalı sisteme geçildiğinden beri atıl durumda,herhangi bir işlevi yok,bereket ATATÜRK büstü sağlam.Keşke okulun bahçesine koskoca düğün salonu yapıncaya kadar okul binasını da kadınlar ve çocuklar için eğitim amaçlı kullansalar, faal halde tutsalardı.Burada bu öz eleştiriyi yapmak zorundayım maalesef gezdiğim, gördüğüm tüm yerlerde taşımalı sistemden sonra okul binaları hep böyle.Bu gece Gelibolu ilçesinin köylerinden biri olan Yülüce köyünde geceleyeceğim.Yülüce’ye lise çağlarında bir arkadaşım ile onun bir durumu nedeniyle 1-2 kere gelmişliğim var,onu da hayal mayal hatırlıyorum.Evet,bugün Hayrabolu-Malkara arası bereketli ovada yol aldım,Tekirdağ il sınırlarından çıkıp Çanakkale il sınırlarına girdim ve Yülüce’deyim. Yarın ki rotam Yülüce çıkışlı Evreşe-Bolayır-Gelibolu rotası olacak.Takipte kalın.
8 nci Gün 22 NİSAN 2025 Hayrabolu-Malkara-Yülüce:83 KM
TRAKYA TURU 2025 (8.Gün Hayrabolu-Malkara-Yülüce)
Discussion about this post